Eenbloemige zeekraal is vorige week teruggevonden in Nederland. Het is een van de drie soorten zeekraal die in Nederland voorkomen. Eenbloemige zeekraal is daarvan de zeldzaamste soort met een beperkte verspreiding langs de kusten van Noord-Frankrijk, België, Nederland, Engeland en Ierland. In Nederland is de soort al meer dan twintig jaar niet gevonden en in België wordt de soort zelfs uitgestorven geacht!

Eenbloemige zeekraal (foto: André Hospers)

Zeekraal is een tot enige decimeters hoge plant met vlezige met de vertakte stengel vergroeide blaadjes en nauwelijks herkenbare groene bloemen. Bloemen staan in de bladoksel en bestaan uit een tot een groen dekseltje vergroeid bloemdek. Eenbloemige zeekraal heeft per bladoksel meestal één bloem, terwijl de andere zeekraalsoorten drie bloemen hebben.

Eenbloemige zeekraal groeit op de schorren en slikken langs de kust, in Nederland vroeger zowel op de wadden als in Zeeland. Nu is de soort gevonden op Terschelling, tijdens een inventarisatieweekend van FLORON en de FFF (Fryske Feriening foar Fjildbiology). Mede dankzij de bundeling van kennis en getrainde ogen van vrijwilligers is deze moeilijk te herkennen soort zelfs op diverse plekken van natuurgebied de Boschplaat gevonden.

Door de belangrijkste vinders Claud Biemans, Gerrit Welgraven, Niko Buiten, en Roelinda Wielstra is bewijsmateriaal verzameld dat in de herbariumcollectie van NCBNaturalis wordt opgenomen.

Zeekraal wordt wel geoogst om als zilte zeegroente gegeten te worden. Het gaat dan doorgaans om langarige zeekraal. Gezien de zeldzaamheid kan eenbloemige zeekraal beter blijven staan, maar of een advies eerst goed de bloemetjes te tellen helpt, valt te betwijfelen.

Tekst: Baudewijn Odé, FLORON
Foto: André Hospers